jul 06

Vergrijzing in de Bollebieste

Met haar grijze haar en lieve oma gezicht past Alie de Kaste prima in de damesclub van de Bollebieste. Toen ze negenendertig jaar geleden in de Wilgenstraat kwam te wonen werd ze door een buurvrouw uitgenodigd om mee te gaan naar de damesclub op de woensdag avond en ze is sinds die eerste kennismaking nooit meer weg gegaan.  “Het is er heel gezellig en we hebben een echte band met elkaar”, verklaart Alie, “en ik mis de dames best wel tijdens de zomerstop.”

Iedere woensdag komen de dames bij elkaar in restaurant  Stilo om te sjoelen en te kaarten. Meestal gaan ze jokeren of eenendertigen, maar voor die tijd wordt er eerst koffie gedronken en een praatje gemaakt. De meesten kennen elkaar al jaren en ook elkaars kinderen. Kinderen zijn altijd een dankbaar onderwerp van gesprek, maar soms gaat het ook wel eens over de toekomst. Omdat veel dames op leeftijd zijn maken ze zich zorgen over het voortbestaan.  “Ieder jaar in september brengen we folders rond en hopen we dat zich nieuwe leden aanmelden”, zegt Alie, “maar zo’n nieuwe vrouw moet zichzelf wel geven. Ze moet van gezelligheid houden”, voegt ze er gedecideerd aan toe.

Restaurant Stilo waar de damesclub iedere woensdag komt kaarten en sjoelen

Toch beseft Alie de Kaste heel goed dat nieuwe generaties  niet zo geïnteresseerd zijn in sjoelen en kaartspelletjes, maar ze weet niet zo goed wat er dan geboden moet worden. Ze denkt dat het gebrek aan kinderen in de buurt ook meespeelt: “Vroeger ging ik met nog een paar buurvrouwen met wel vijftien buurtkinderen naar het Stilobad aan de Turfmarkt voor de zwemles. En rond Koninginnedag waren we druk met activiteiten voor de kleintjes.  Die versierden dan hun fiets en reden in de optocht mee. Dat soort dingen gebeurt nu niet meer. Moeders werken nu”.  Alie denkt ook dat de buitenlandse gezinnen  geen lid willen worden van de buurtvereniging. “Dat heeft met het eten te maken, sommige dingen mogen ze niet hebben.”

Sabire Sevinc

Sabire Sevine beaamt die uitspraak. Ook zij houd van een kopje koffie met een koekje of gebakje, maar daar mag dan geen varkensvet voor gebruikt zijn. “Vaak zit er gelatine in gebak en dat is ook van varkens gemaakt”, legt Sabire uit. “Wanneer daar rekening mee wordt gehouden denk ik wel dat er meer mensen mee willen doen.” Sabire en haar man wonen al achttien jaar in de Kastanje straat en zijn sinds een jaar lid van de Bollebieste. “De buren kwamen vragen of we lid wilden worden en dat hebben we toen gedaan. Ik ben nog niet naar een activiteit geweest, maar wilde wel een keer mee naar de bingo. De buren zouden mij op zaterdagavond ophalen, maar juist toen viel ik flauw in de badkamer.” Ze wijst naar het kleine litteken op haar neus dat ze aan de val heeft overgehouden. Daarna is er geen nieuwe afspraak gemaakt.  Haar man is nog wel naar de rommelmarkt van de Bollebieste geweest. “Hij vond het heel gezellig om daar met de mannen een kopje koffie te drinken”.

Volgens Sabire is de Turkse gemeenschap een hechte gemeenschap die veel activiteiten in eigen kring organiseert. “Maar we willen ze ook graag aan gezamenlijke activiteiten meedoen hoor”, lacht ze. Het Nederlandse woordje ‘gezellig’ is haar absoluut niet vreemd. Wellicht dat hier een oplossing ligt voor de verjonging en daarmee de toekomst van de vereniging. Jan Koridon, de voorzitter, zegt open te staan voor nieuwe initiatieven. “Wanneer mensen goede ideeën hebben hoe we met name de jonge generaties bij de buurt kunnen betrekken, willen we daar graag aan meewerken. We willen wel dingen aanschaffen of organiseren, maar dan moeten ze het wel zelf doen. We hebben ‘trekkers’ nodig”, benadrukt hij, “en dan is er genoeg ruimte voor nieuwe initiatieven.” Wie weet brengt het  jubileumfeest de mogelijkheden wat meer onder de aandacht van de buurtbewoners.

Geschreven door: Wilma Lagendijk.

Permanente koppeling naar dit artikel: http://www.diezerpoorter.nl/2012/07/06/vergrijzing-in-de-bollebieste/3117/