«

»

sep 21

Bericht afdrukken

Wijkschouw in de Indische buurt

Iedere veertien dagen loopt er op woensdag een groepje mannen door de Indische buurt. Ze verzamelen voor het wijkcentrum aan de Vlasakkers en wandelen dan op hun gemakje door de wijk. Soms slenterend met de handen in de zakken, soms gedecideerd, gaan ze al pratend en lachend van straat naar straat. De wijkagent is duidelijk te herkennen aan zijn uniform, maar wie zijn die mensen en wat doen ze daar?

Het zijn de mannen van de wijkschouw. Ze inspecteren de buurt onder andere op zwerfvuil en geparkeerde aanhangwagens. Ondanks hun onderlinge grappenmakerij zien ze alles. “Hee, stond die aanhanger hier vorige keer ook al niet? Dan staat ie er nu vier weken. Dat wordt een dwangsom, even de nummerplaat bekijken.” Henk Meijer, ambtenaar toezicht en handhaving van de gemeente Zwolle oogt als een gezellige knuffelbeer, maar kan blijkbaar heel streng zijn. Het strenge aanhangwagenbeleid heeft echter wel resultaat. De straten ogen over het algemeen netjes en opgeruimd. “Zeker negentig procent van de bewoners is van goede wil”, verklaart wijkbeheerder Ben Scherluit, “ze willen graag meewerken.” Maar even later ziet hij in de Sumatrastraat een berg plastic liggen. “Volgens mij was dat een waterbed”, zegt Scherluit en hij heeft gelijk. Ricardo Piqué, buurtbeheerder van Openbaar belang, gaat op onderzoek uit en bevestigt de vondst.

Het waterbed is een mooi voorbeeld van het dilemma waar de mannen in de wijkschouw mee te maken krijgen. Ruim je dat nu op, of maak je het de bewoners dan te gemakkelijk? Het is lang niet altijd te achterhalen wie de rotzooi gedumpt heeft en dan wordt het moeilijk iemand hierop aan te spreken. “Wanneer het gevaarlijk is dan laten we het zeker weghalen”, verklaart Scherluit even later wanneer er een oude diepvrieskist op een pleintje staat. Toch is hij dik tevreden over de wijk. De bewoners hebben een wijkbestuur met actieve vrijwilligers en de opknapbeurt van de Vlasweide is een duidelijk bewijs van hun enthousiaste inzet. “We kunnen overal afspraken over maken”, lacht Scherluit, “zelfs over de hoogte waarop de oranje vlaggetjes moeten hangen.”

Vlasweide met de jonge geitjes

De wijkschouw is nog maar net op gang, of er barst een stevige herfstbui los. De mannen schuilen onder een trapje aan de Borneostraat en de wijkagent staat half onder het kleine parapluutje van zijn vrouwelijke collega. Een buurtbewoonster roept vanuit haar voordeur dat ze beter binnen een kopje koffie kunnen komen drinken. Een paar minuten later zit het gezelschap te kletsen in de gezellige woonkamer aan de Borneostraat. “Dat is ook typisch Indische buurt”, wordt er gezegd. Natuurlijk heeft de wijk nog problemen, zo is er een muizenplaag, maar samen met de bewoners wordt er aan een oplossing gewerkt. Steeds vaker nemen bewoners zelf het initiatief voor activiteiten en verbeteringen. Het wijkbeheer draagt graag een steentje bij, of wijst de weg naar de juiste (financiële)instanties. Uiteindelijk gaan die bewoners het helemaal zelf doen in een wijk met keurige straatjes en gezellige huizen.

Permanente koppeling naar dit artikel: http://www.diezerpoorter.nl/2012/09/21/wijkschouw-in-de-indische-buurt/4157/