jan 13

Vrije geluiden onder de grond

studio tnRadewijnstraat 10A lijkt in eerste instantie een nietszeggend gebouwtje. De toegangsdeur is geschilderd in de kleuren van het naastgelegen Domusica en oogt niet als een voordeur. Het lijkt eerder de berging van het gebouw ernaast. Niets is minder waar. Achter die matgroene deur ligt een wondere wereld aan geluid.

Wanneer je niets vermoedend de deur opent vraag je jezelf af waar je in hemelsnaam terecht bent gekomen. Voor je ligt een steile trap naar beneden, met aan het eind een grote metalen deur die open staat. “Hallo! Is daar iemand?” Geen reactie, doodse stilte. Beneden aangeland kom je door de metalen deur in een klein gangetje met daarachter opnieuw zo’n zelfde metalen deur die eveneens open staat. Door die deur kom je een kleine ruimte met een aanrechtblokje en een magnetron. Duidelijke tekenen van leven in de moderne tijd, maar de pompinstallatie aan de muur en de grote metalen buizen langs de wanden geven het gevoel dat je diep in een kombuis van een groot oud schip zit.

 

Wanneer je de aangrenzende ruimte binnengaat heb je kans dat mensen verstoord opkijken van hun werk. Twee mannen zitten zwaar geconcentreerd te luisteren naar muziek die achter een glaswand vandaan klinkt. Eén van hen gebruikt zijn linkerhand voor het bedienen van schuifjes op een paneel en met de rechterhand bewerkt hij verschillende knoppen. Voor de mannen staan twee monitoren met daarop gekleurde geluidssporen. Ze geven het ‘hartritme’ van de muziek weer. We bevinden ons in een ondergrondse opnamestudio, Studio Forte.

studio beneden

De Russen komen
Jan-Peter Oudenampsen is de man aan de knoppen. Hij is technicus en producer en runt samen met een collega sinds 2003 de professionele opnamestudio.  “Het is een voormalige BB-bunker,” legt Jan-Peter uit. “De dienst Bescherming Bevolking heeft na de Tweede Wereldoorlog een reeks van dit soort bunkers gebouwd voor het geval de Russen ons land zouden binnen vallen.” Het nietszeggende gebouwtje aan de Radewijnsstraat kent een verrassende geschiedenis, maar niet altijd even imposant. “Voordat wij hier onze studio zijn gestart was het gebouw een soort van opslagruimte. De decorstukken van de operettevereniging werden hier bijvoorbeeld bewaard, ” gaat de technicus verder. “Die grote buizen die je ziet lopen en die pomp in de keuken, dat is een ventilatiesysteem bedoeld voor de schuilkelder.”

Jan-Peter aan de knoppen

Vrije geluiden
Vandaag zijn niet de Russen, maar een aantal studenten van het Zwolse conservatorium binnengevallen.  Maandag is de deadline van hun muziekopname voor het VPRO programma ‘Vrije geluiden’. Dit weekend moet de klus dus geklaard zijn.  Arend Gerds is de componist van het muziekstuk dat vandaag wordt opgenomen. Zo zwaar geconcentreerd dat hij het hoofd moet ondersteunen luistert hij naar de opname die Jan-Peter voor de zoveelste keer afspeelt. “Kan er iets meer tuba bij?” vraagt hij Jan-Peter, “en dat kraakje dat je in de hobo hoort, zit dat in het spel?” Jan-Peter beaamt dat laatste en stelt voor iets van een galm toe te voegen om het kraakje te verdoezelen. “Ik kan zoveel breedte en diepte toevoegen, dat het klinkt alsof ze in een kathedraal spelen,” lacht hij en buigt zich opnieuw over de knoppen.

studio ingang

Permanente koppeling naar dit artikel: http://www.diezerpoorter.nl/2013/01/13/vrije-geluiden-onder-de-grond/7953/