«

»

jul 12

Bericht afdrukken

Honkvast in de Indische Buurt

Stien Sluiter TnHet huis waar Stien Sluiter (71) woont is al sinds 1921 in één en dezelfde familie. De familie van haar echtgenoot. Hij woont nog bij zijn ouders thuis en Stien met kloppend hart en vlinders in de buik, woont aan de andere van schutting. In 1964 geeft Stien het ja-woord aan haar buurjongen en verhuist ze één deur verder in de Billitonstraat. “Ze dachten allemaal dat ik trouwen moest,” verklaart ze lachend.

Ze kan er nu om lachen, maar in die tijd gonsde het door de buurt. Haar kersverse echtgenoot is ruim twintig jaar ouder en boze tongen beweren dat het prille geluk niet lang stand zal houden. Niets is minder waar. Iedere week brengt hij rode rozen en heft hij een lied aan voor zijn lief. Samen zingen ze verder ‘Biss morgen früh!’. Nu brengt Stien op haar beurt iedere week bloemen naar het graf van haar man. “In mijn leven komt nooit meer een ander. Ik hou nog steeds van hem. Daarom ben ik zo gelukkig.”

Stien is ook zo gelukkig omdat ze veel goede herinneringen heeft en haar kinderen en kleinkinderen gezond ziet opgroeien. Het lijkt er op dat haar leven vroeger beter was, want ze klinkt serieus wanneer ze het over de goede ouwe tijd heeft. Werken? Ja, ze werkte bij de IJsselcentrale, maar dat moest stoppen. “Mijn man zei: ‘Wanneer je net zo veel verdient als ik, blijf ik thuis.’ Dus toen moest ik wel thuis blijven, want hij werkte bij Philips en verdiende beter dan ik. Het was best gezellig hoor. Iedere maandag wasdag en iedere vrijdag maakte je buiten schoon. Dat deden alle moeders. Stoep schrobben, ramen lappen, koper poetsen en ondertussen kletste je met elkaar.”

Stien Sluiter 2015-05-22-002

Het huis van Stien ruikt nog altijd naar groene zeep en in haar tuin wappert de witte was aan de lijn. Alles proper en opgeruimd. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Stien zich ergert aan de zooi voor haar huis. “Die kapotte bloembakken ligger er al sinds december zo bij. Niemand doet er wat aan. Ze schuiven het allemaal op elkaar af.” ‘Ze’ zijn volgens Stien de gemeente en de woningcorporaties. Stien heeft wel een punt wat haar ergernis betreft. Dankzij de kapotte bakken ziet de Billitonstraat er ‘verlept’ uit. Zonde, omdat de buurt helemaal ‘gepimpt’ is ten tijde van de renovatie.

Stien Sluiter 2015-05-22-004

De kapotte plantenbakken zijn inmiddels vervangen

Die renovatie doet letterlijk veel stof opwaaien, maar Stien laat zich niet uit het veld slaan. Ze probeert zoveel mogelijk lol te maken en vertroetelt de bouwvakkers met soep en snacks. “Ik had ze allemaal aan het zingen,” glundert ze. “Toen de klus klaar was kwamen ze allemaal afscheid nemen. Ik kreeg een hand en een kus en bloemen. Ze bedankten me allemaal voor mijn positiviteit. Waar zie je dat nog?” Een vraag waar ze geen antwoord op verwacht. Wel moet ze een beetje lachen om de veranderingen aan haar huis. “Het is weer net als vroeger. Toen had je ook van die kleine raampjes en uitslaande deuren.”

Van alle veranderingen die ze in haar directe omgeving ziet, vindt ze de teloorgang van de winkelstraten het opvallendst. “Vroeger ging ik met mijn moeder een stukje wandelen door de Thomas a Kempisstraat. Dan ging je naar leuke winkeltjes kijken. Nou, dat hoef je nu niet meer te doen. Wat er nu allemaal rondzwerft. Het zijn allemaal van die vreemde kappers, eettentjes en telefoniewinkels. De één komt en de ander gaat. Ik snap niet dat dat allemaal zo mag.”

Stien Sluiter 2015-05-22-001

Stien heeft niks tegen buitenlanders, maar ze moeten zich volgens haar wel aanpassen. “Sommigen krijgen het zo in de brievenbus,” zegt ze. “Ik ken er genoeg hoor. Ook hier wel,” en ze knikt met haar hooft richting het schuurtje en bedoelt de wijk die erachter ligt. “Ik ga geen namen noemen, maar die mensen met psychische problemen hebben volgens mij meestal de werkspier kapot.” Hoe hard deze mening is valt moeilijk te zeggen want Stien lacht er hartelijk bij. Toch is haar ondertoon serieus. Stien laat het niet bij woorden alleen. Ze is het helemaal eens met de uitspraken van professor Bob Smalhout en stapt naar het PvdA kantoor aan het Diezerplein. “Ik vind dat de pascontrole weer ingevoerd moet worden. Dat heb ik ze daar verteld, maar daarna heb ik niets meer van ze gehoord.”

Nu gaat Stien zelf met haar pas op zak. Wanneer deze krant bij u op de mat valt, zit zij te genieten van een welverdiende vakantie in Turkije. Heel Europa heeft ze al zo’n beetje gezien en ook zonder haar echtgenoot gaat ze er graag op uit. Even geen ergernissen, geen oppasdiensten en geen gepoetst. Lekker lol maken met medereizigers die door de jaren heen als familie voor haar zijn geworden. Veel plezier Stien en behouden thuiskomst.

Permanente koppeling naar dit artikel: http://www.diezerpoorter.nl/2015/07/12/honkvast-in-de-indische-buurt/25702/

1 reactie

  1. magda sluiter

    Ja deze mevr is een tante van mijn man. toen ik daar voor het eerst op een verjaardag kwam bij mij n schoon ouders. was de famm er natuurlijk ook en ook tante stien ze viel me toen gelijk op wat een gezellige tante dacht ik toen. later zei ik dan ook tegen mijn man als we het er over hadden. dan zei ik ja ik vindt die ene tante zo leuk en dan zei die je bedoelt stienne tante stienne. ja die zei ik. een hartelijk mens en zo goed voor een ander deze mevr moest eens vaker in het zonnetje gezet worden een geweldig mens voor deze wereld. en ja zekers die kan lol maken hoor. en ik gun haar nog vele gezonde jaren en gezelligheid toe. heel veel liefs magda sluiter.

Reacties zijn uitgeschakeld.